Tak jak pisałem wcześniej, prawdopodobnie RepRapowe elektroniki bazujące na chipach Atmela (tak jak Arduino), już wkrótce mogą zostać wyparte przez nowe projekty oparte na trochę innym koncepcie. Potwierdzeniem tego jest całkiem niedawny sukces elektroniki Smoothieboard na portalu Kickstarter. W kilka dni zebrano tam dwa razy więcej funduszy, niż zakładali twórcy.

Co takiego jest w Smoothie, czego nie mają inne typy elektronik sterujących do RepRapów ? Przede wszystkim duża pamięć, więcej pinów, i szybszy zegar – czyli coś dla ‚fast and furious’ wśród pasjonatów drukowania 3D. Poza tym twórcy (Arthur Wolf i Mark A. Cooper) zapewniają, że oprogramowanie nad którym pracują od 3 lat jest w stanie obsługiwać drukarki, frezarki, wycinarki laserowe, a nawet roboty przemysłowe o skomplikowanych kinematykach. Jeśli chcemy mieć maszynę, która ma coś więcej poza standardem – pięc sterowników silników, trzy małe, i trzy duże wyjścia mocy powinny dać nam dużo większą wolność przy tworzeniu bardziej wymagających projektów (nie mówiąc o sporej ilości dodatkowych wyprowadzeń).

Dla sceptyków – warto dodać, że płytka obsługuje też wewnętrzny dysk przez USB (karta SD) oraz złącze Ethernet, które umożliwi sterowanie maszyną przez sieć. Dodatkowo plik z konfiguracją (zawierający między innymi ustawienia prądu silników – na próżno tu szukać malutkich potencjometrów) oraz firmwarem umożliwiają zdalne serwisowanie maszyny i łatwe upgrade’owanie.

Czy to zatem oznacza koniec Teensylu, RAMPSa, oprogramowania Marlin i im podobnych tworów ? Raczej nie, ale na pewno zmiana jest tuż za rogiem – bądźcie czujni ! ;-)

Więcej informacji na stronie http://smoothieware.org/

 

 

 

 

Trochę już czasu minęło, ale ciągle warto wspomnieć o ciekawych wydarzeniach z początku lipca. Mieliśmy bowiem ‚na tapecie’ dwa niezależnie od siebie organizowane wydarzenia dotyczące druku 3D . Pierwsze z nich – Dni Druku 3D w Kielcach, organizowane przez Uniwersytet Jana Kochanowskiego i klub Wspak, i drugie – Spotkanie Druk 3D HSWRO, organizowane przez Hackerspace Wrocław oraz CRZ Krzywy Komin.

Wiele na ten temat zostało już  napisane, powiedziane i pokazane, dlatego zamiast snuć interpretacje i wnioski, zapraszamy po prostu do posurfowania po poniższych linkach!

Kielce :


http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=7305fKP1KuA

więcej pisze też portal Echo Dnia oraz Wyborcza :

http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20130706/POWIAT0104/130709099

http://kielce.gazeta.pl/kielce/1,47262,14235311.html

Wrocław :

8

2

Pełny i wyczerpujący artykuł obejmujący nie tylko same wydarzenie, ale też tematykę cyfrowej fabrykacji w ogóle :

http://hswro.org/?p=85#more-85

http://hswro.org/

Co dalej ? Z tego co nam wiadomo podczas tegorocznych wakacji będzie też sporo się działo podczas Łódzkiego MAKECAMP , organizowanego pod koniec sierpnia przez Łódzki Fablab oraz Cohabitat (29-31.08).

makecamp

Festiwal będzie obfitował w wykłady, warsztaty, prelekcje i eventy towarzyszące związane z kulturą open-source, hackingiem, majsterkowaniem, i ogólnie pojętą sferą D.I.Y. Ekipa designfutures.pl pojawi się jak co roku (wcześniej na Hackdays) , tym razem prezentując technologię drukowania 3D jedzeniem (czekoladą i ciastem) oraz frezowania (za pomocą zmodyfikowanych drukarek 3D).

Ekipa Cohabitatu i FabLabu udowodniła już, że potrafi organizować niesamowite eventy, co można zobaczyć na tym niesamowitym video.

(Jeśli wiecie o innych ciekawych wydarzeniach tego lata – przesyłajcie informacje, postaramy się też o tym napisać)

 

 

 

Masz pytania co do druku 3d? Pojawiła się doskonała darmowa e-publikacja wyczerpująco opisująca tą tematykę i odpowiadająca na większość wątpliwości. Gorąco ją polecam!

low_cost_3dPraca nazywa się Low-cost 3d printing for science, education & sustainable development. I mimo swojego naukowego rodowodu jest nader przystępna w odbiorze oraz pełna ilustrujących zagadnienia zdjęć i rysunków. Autorzy opisują między innymi:

  • wybór i zakup/zbudowanie drukarki,
  • praktyczne wskazówki jak drukować obiekty,
  • krótkie wprowadzenie do modelowania 3d,
  • materiały używane w druku,
  • drukarki 3d w edukacji i nauce,
  • druk 3d i zrównoważony rozwój.<

Słowem omawiany jest praktycznie cały kanon wiedzy w tej dziedzinie. Początkujący drukarze odnajdą w tej publikacji wiele praktycznych wskazówek, a wyjadacze będą mogli zgłębić wybrane tematy dzięki bogactwu rzetelnych odnośników i bibliografii.

Naprawdę warto się z tym tekstem zapoznać!

 

kwi 282013
 

Za naszą zachodnią granicą dwóch panów Kühling stworzyło opensource’ową maszynkę o wdzięcznej nazwie „Kühling&Kühling RepRap Industrial 3D printer„.

ku1
Zastosowano w niej właściwie wszystko co tylko aktualne drukarki mają w menu: wymienne dysze o różnej średnicy, podwójną głowicę rozgrzewającą się do 300C, półautomatyczne poziomowanie stołu, filtr węglowy oparów ABSu, sterowanie dotykowe tabletem i podgrzewaną komorę.  Właściwie cała drukarka jest jedną wielką podgrzewaną komorą, która osiąga temperaturę 70C i ma nawet wiatraczki do „termoobiegu”.

ku2

Hmm… silniki krokowe nie działają zbyt dobrze w takiej temperaturze … hej! czemu się powstrzymywać? Będziemy chłodzić silniki wodą!

Tak proszę Państwa, macie przed sobą prawdopodobnie pierwszego klona RepRapa chłodzonego cieczą!

ku3

Srsly? Mam wrażenie, że to jest horrendalne przeinżynierowanie. Czy nie prościej wyprowadzić silniki poza komorę? Szczególnie, że drukarka ma standardowy 20cm^3 obszar druku i nie byłby to problemem. Już widzę jak przy drganiach w czasie druku cały ten wodny system się rozszczelnia. Mój komputer zaliczył to kiedyś bez drgań i wierzcie – nie był to przyjemny widok.

A w końcu te wszystkie wodotryski przekładają się na cenę. Za swoje cacko panowie Kühling liczą sobie okazyjną kwotę 4150 Euro czyli 17 500zł! Także choć doceniam inżynierię, to jakoś nie wróżę im komercyjnego sukcesu…

lut 262013
 

Ciekawą koncepcję napędu głowicy zrealizował ostatnio południowoafrykański hacker Quentin Harley w swojej maszynie SCARA RepRAP.

scara-3d-printer

Dużą zaletą takiego rozwiązania (układ nożycowy?) jest to, że napęd znajduje się tylko z jednej strony stołu. To ułatwia dostęp do drukowanego obiektu i w teorii pozwala na łatwe przeskalowanie drukarki do większych rozmiarów tak w poziomie jak i w pionie (choć oczywiście sztywność i rozdzielczość są tutaj istotnymi czynnikami). Ujmuje też prostota rozwiązania, oraz to jak wiele elementów tej maszyny jest drukowalnych. Co do potencjalnych minusów, to zastanawiam się jak całość zachowa się przy większych prędkościach.

To rozwiązanie nie ma może elegancji ruchów cechującej coraz popularniejszy napęd delata, ale dobrze się spisuje w praktyce jak widać na poniższym filmie. Być może sprawdzi się ono dla specyficznych typów drukarek.

The video cannot be shown at the moment. Please try again later.

© 2011 Suffusion theme by Sayontan Sinha